اخبار



علاوه بر قطارها و زيرساخت آن‌ها، كارآيي سيستم حمل و نقل عمومي به طراحي مناسب سيستم اطلاعاتي بستگي دارد. در اين راستا، هدف بايد ايجاد احساس امنيّت در مسافران و توانمندسازي ايشان در رسيدن به مقصد و دستيابي به امكانات موجود باشد. 

آقاي گيسپ آتوما، مؤسّس و مدير ارشد گروه آتوما (در برلين، ميلان و پاريس) مي‌گويد: "بطور نظري، طرح مسيريابي براي حمل‌ونقل عمومي، دانشي فضايي نيست. اين امر با شناسايي مكان‌ها و گذرگاه‌‌‌هايي كه اطلاعات بايد از آن‌ها جمع‌آوري شود، تجزيه و تحليل مسيرهاي عبوري و قالب فضاهاي مورد بررسي را در بر مي‌گيرد. هرچند در هنگام كار بر روي شبكه‌هاي فعلي و مديريت موارد بسيار پيچيده، اين كار مشكل‌تر است." سناريويي معمولي همچون مديريت عبور و مرور مسافران را در نظر بگيريد كه از جهات و با مقاصد مختلف در يك فضا با هم برخورد مي‌كنند. يك راهكار محرك مي‌تواند تمام انتخاب‌ها را به اطلاعات متصل سازد. آقاي آتوما با بيان اينكه اين نظر، نظر خوبي نيست، ادّعا مي‌كند: "اين نكته منجر به صدها علامت مي‌شود كه گيج كننده و مبهم است چرا كه اطلاعات زيادي، مخرب است. همچنين شايان ذكر است كه موقعيّت‌هاي استرس‌زا همچون شلوغي و اختلال در سرويس‌دهي ظرفيت ادراكي ما را كاهش مي‌دهد."

 به پيشنهاد وي جايگزين هوشمندانه‌تر، تغيير الگو و كار بر روي مورد ساده‌ي مسيريابي طبيعي است كه الزاماً مصنوعاتي همچون مسيريابي بصري را در بر مي‌گيرد كه بدين جهت مسافران مي‌توانند بدون اينكه از مسير خود خارج شوند جهت‌ياب‌ها را ببينند.

پول حرف مي زند، مسافران قدم مي‌زنند

آقاي كيچي كوما، مدير شركت طراحي اطلاعات اظهار مي‌دارد: "يك مزيّت پروژه‌ي جديد ساخت حمل‌ونقل عمومي آن است كه در زمان كوتاهي مسيريابي به ميزان مشخصي صورت مي‌گيرد. البته ماداميكه معماران يا طراحان شهري مربوطه به اهميت طرح اطلاعات پي ببرند و با توجه به خطرات موجود به ميزان بالايي اهميت آن را جدي مي‌گيرند. امنيت مسافر اولين وظيفه‌ي هر بهره‌بردار حمل‌ونقل عمومي است كه به روند مديريتي بستگي دارد. همچنين به نظر ايشان: "مسيريابي ابزاري استراتژيك براي مديريت و سهولت اين روندها جهت كاهش ريسك شلوغي و ايجاد اضطراب است."
به طوركلي چنانچه اين اطلاعات از دست برود مسافران مأيوس مي‌شوند و در نهايت بهره‌بردار حمل‌ نقل عمومي بايد اين هزينه‌ها را بپردازد. بنا به گفته‌ي آقاي پل ميكسنار، مؤسس و شريك آژانس مشاوره و طراحي ميكسنار، رضايت پايين مشتري برابر با كاهش مسافر است كه درآمد پايين را در پي دارد. بعلاوه چنانچه شكايتي صورت گيرد هزينه و وقت بيشتري در آن صرف خواهد شد و در پايان روز  آن هزينه به چشم مي‌آيد.


راهكارها، قالب ها و طراحي جهاني 

بدون اطلاعات حمل‌ونقلي وجود ندارد. موضوع به همين سادگي است. گرچه تحويل كالا جهت هر پروژه‌اي به تفكري جدي نيازمند است. به گفته‌ي آقاي فن روفر، مدير ارشد پروژه در ميكسنار، طراحان از راهكارهاي چهارسويه پيروي مي كنند كه بدين قرار است: 
1. ورودي در خواست ها جهت برنامه‌ي همكاري 
2. بررسي طرح اوليه‌ي معماري 
3. طرح عبور و مرور مسافران در طول طرح اوليه‌ي معماري 
4. طراحي علائم واقعي 


 

آقاي آتوما اظهار مي‌دارد كه به ويژگي‌هاي هر قالب مشخص بايد توجه خاصي شود، همانطور كه به توانايي‌هاي واقعي همه‌ي مسافران توجه مي‌شود. پس فقط در اين صورت مي‌توان راهكارها و استراتژيك‌ها را بنا نمود. در ژاپن هنگام كار بر روي پروژه‌هاي تسهيلات عمومي، تيم‌هاي طراحي اطلاعات مجموعه‌اي از "دستورالعمل‌هاي باز" را به صورت آماده دارند.
در نشريه‌ي سال 2001 كه از سوي مؤسسه‌ي "پيشرفت حمل‌ونقل فردي و حمل‌ونقل زيستي" منتشر شد، بيش از 100 نمونه اطلاعات استاندارد ارائه شد كه هر شخصي مي‌تواند به راحتي از آن‌ها استفاده كند. به گفته‌ي آقاي كوياما، اين روزها تمركز اصلي بر روي طراحي جهاني است.
آقاي ميكسنار اظهار مي‌دارد: "بله قطعاً نبود استاندارد در حمل‌ونقل عمومي چالش بزرگي است. ترجيحاً در مسيري با ايده‌ي "طراحي منحصر به فرد" در ارائه‌ي اطلاعات به مسافران مختلف نبايد تفاوتي وجود داشته باشد.





اولويت‌ها، رنگ و تشويق

نياز به طراحي امري واضح است- بدون طراحي، ريسك اطلاعاتي كه اشتباه فهميده مي‌شوند و براي مسافران جذاب نيستند همراه با واكنش‌هايي سبب افت خط كل سيستم مي‌گردند. اما چه رابطه‌اي ميان شكل و عملكرد وجود دارد؟ در اينجا آقاي كوياما تأكيد مي‌كند كه طراحي با قابليت ديد آسان و درك بالاي ذهني بايد در اولويت باشد كه به موضوع كدگذاري رنگ منجر مي‌شود. وي مي‌گويد: "بسيار فكر خوبي است كه چندين خطي كه مدام مورد استفاده قرار مي‌گيرند و يا به خاطر كروموزوم‌هاي انساني با هم ادغام مي‌گردند، مثلاً آبي براي پسرها و قرمز براي دخترهاي ژاپني از هم متمايز شوند. هرچند مورد "سبز براي مقصد" و "زرد براي ورود/خروج" مثال نامناسبي است كه در ژاپن تقريباً براي تمامي ايستگاه‌ها و فرودگاه‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد."
خانم روفز كدگذاري رنگ را زماني واقعاً مناسب ‌مي‌داند كه بر روند جابجائي مسافر تأكيد مي‌شود، مانند خطوط مجزاي مترو در لندن و توكيو جهت برجسته‌سازي خط ميان تمام ايستگاه‌هاي مرتبط به هم. وي معتقد است كه "اين امر ممكن است براي هر ايستگاه كار اضافه‌اي باشد. به دليل شرايط آسان، درك مطلوب به ميزاني پائين و منتقدانه صورت مي‌گيرد، همچنين نبايد فراموش شود كه اين كدگذاري مسافران كوررنگ را ناديده مي‌گيرد."

نبود خبر، خبري خوب

مزيت اطلاعات قابل فهم بسيار زياد است و در ذات خود ويژگي احتمالي برد- برد را به سيستم حمل‌ونقل عمومي ارائه مي‌دهد. در عين‌ حال زماني كه اين امر به ارزيابي موفقيت تلاش‌هاي فردي در زمينه‌ي طراحي ختم مي‌شود، نبود خبر، خبري خوب تلقّي مي‌گردد. آقاي كوياما ابراز مي‌دارد كه "هرگز انتظار تشويق و تمجيد نداشته باشيد. علائم و مسيريابي زماني كه ضعيف هستند يك سري شكايت را در پي دارند ولي زماني كه از عملكرد خوبي برخوردارند هيچ شكايتي ديده نمي‌شود."  


منبع: pti: no 2-2016

1396/10/13 10:2:47
printآمار بازديدكنندگان:120