حمل‌و‌نقل ريلي در سال 2050
  • جزییات خبر / بین المللی / تعداد بازدید: 140 print
  • 1397/10/2
  • حمل‌و‌نقل ريلي در سال 2050

  • ابر تغييرات به معناي تغييراتي است كه جهان آينده را شكل‌ خواهد داد و بسيار مهم، پايدار و قريب‌الوقوع است. اين نيروهاي كلان........


ابر تغييرات


ابر تغييرات به معناي تغييراتي است كه جهان آينده را شكل‌ خواهد داد و بسيار مهم، پايدار و قريب‌الوقوع است. اين نيروهاي كلان، رقابت‌ها و فرصت‌هايي را بوجود مي‌آورند كه منجر به تغيير در مسير و عملكرد تجاري جامعه مي‌شود. ابر تغييرات كه در زير توضيح داده شده است، بر سيستم حمل‌و‌نقل و زيرساخت‌هاي آن، تاثيرات جهاني دارد.









كلان شهرها:

تا سال 2050 حدود 75% از جمعيت جهان در شهرها زندگي خواهند كرد. تخمين زده شده است كه جمعيت شهري جهان در هر ثانيه به ميزان 2 نفر افزايش پيدا خواهد كرد و روزانه 172.800 نفر به جمعيت شهرنشين اضافه مي شود. كلان‌شهر ممكن است كه تنها يك منطقه‌ي شهري يا دو يا بيشتر از يك منطقه شهري باشد كه با هم يكي شده و يك منطقه كلان را شكل داده‌اند. اين منطقه كلان شهري ممكن است كيلومترها گسترش پيدا كند و محل سكونت بيش از 100 ميليون نفر شود. در شهرهايي چون بوستون، نیویورک، واشنگتن، منطقه‌ي سائو پائولو، ریودوژانیرو یا منطقه‌ي هنگ کنگ-شنزن-گوانگژو چین بیش از 120 میلیون نفر  سكونت دارند. 

 

 تعداد و وسعت كلان شهرها رو به افزايش است و اكثر آن‌ها در مناطق تجاري تازه تاسيس شكل مي‌گيرند. 4 شهر از 24 كلان شهري كه در دنيا وجود دارد (شهرهايي با جمعيت بيش از 10 ميليون نفر ) در چين هستند كه تا سال 2025 سه برابر مي‌شوند كه سريع‌ترين رشد شهري را در طول تاريخ رقم مي‌زنند. برنامه‌ريزان چيني اميدوارند كه 9 شهر در پيرل ريور دلتا، از گوانژو تا شنزن، را ادغام كنند تا منطقه شهري به مساحت 26000 كيلومتر مربع را بسازند كه 26 برابر وسيع‌تر از لندن بزرگ است. در طول 6 سال آينده 190 ميليارد پوند  صرف ادغام شبكه‌هاي حمل‌و‌نقل عمومي، انرژي، آب و ارتباطات مخابراتي خواهد شد.


 

 



سال 1900                  2 نفر از هر 10 نفر در منطقه شهري زندگي مي‌كردند      

سال 1990                  4 نفر از هر 10 نفر در منطقه شهري زندگي مي‌كردند 

سال 2010                  5 نفر از هر 10 نفر در منطقه شهري زندگي مي‌كردند

سال 2030                 6 نفر از هر 10 نفر در منطقه شهري زندگي خواهند كرد

سال 2050                 7 نفر از هر 10 نفر در منطقه شهري زندگي خواهند كرد





















شهرنشيني


از آنجايي كه به مناطق شهري كارآمدتري نياز است، رويه‌ي رو به رشد شهرنشيني بر زيرساخت و سيستم‌هاي شهري تازه فرسوده فشار بيشتري را وارد خواهد كرد. اما مناطق شهري متراكم‌تر نيز مي‌تواند فرصت‌هايي را براي انواع حمل‌و‌نقل ايجاد كند، مانند حمل‌و‌نقل ريلي كه براي عملكردي كارآمد متكي به تراكم جمعيت است.
رشد اين كلان شهر‌ها، باعث پراكندگي بي‌سابقه شهري ، مناطق جديد فقيرنشين و شكافي عميق ميان جمعيت فقير و غني مي‌شود. اين روندي جهاني براي يك درصد از ثروتمندترين جمعيت جهان است كه مالك نيمي از كل ثروت دنيا هستند. در حال حاضر حدود يك ميليارد نفر در مناطق فقيرنشين زندگي مي‌كنند و حجم عظيمي از اين مناطق- بيش از نود درصد- در كشورهاي در حال پيشرفت قرار دارند. تا سال 2050 جمعيت مناطق فقيرنشين مي‌تواند به سه ميليارد نفر افزايش يابد.

 


جمعیت شهرنشین در سال 2050 

این عکس، کشورها و مناطقي را با بیش از صد هزار نفر جمعیت شهري در سال 2050 نشان مي‌دهد. دایره‌ها به نسبت جمعیت شهري مقياس مي‌شوند.

 

 

تغييرات جمعيتي 




انتظار مي‌رود تا سال 2050 جمعيت جهاني به حدود 9.5 ميليارد نفر برسد، كه روند رشد جمعيت تا اين مرحله به كندي خواهد بود. همه‌ي مناطق همگام با برخي از مناطق جهان ، مانند قسمت‌هايي از اروپا و ژاپن كه در آستانه كاهش جمعيت هستند، به يك ميزان رشد نخواهند كرد. انتظار مي رود 90 درصد رشد جمعيت در كشورهاي در حال توسعه جهان رخ دهد.
با تخمين بيش از 20 درصد جمعيت 60 ساله و بالاتر كل دنيا در سال 2050  و  در مقايسه با  حدود 11 درصدي جمعيت كنوني، افراد سالمند بر شكل و نوع انتخاب حمل‌و‌نقل عمومي تاثيرگذار خواهند بود.
تا سال 2050 در  بيشتر مناطق توسعه يافته 32 درصد جمعيت را 60 ساله‌ها و يا بالاتر تشكيل مي‌دهند و تعداد افراد بزرگسال حدوداً دوبرابر كودكان خواهد بود. همچنين تعداد افراد بزرگسال كشور‌هاي در حال توسعه سير صعودي خواهد داشت. انتظار مي‌رود تا سال 2050  پنجاه درصد از مردم جهان را قشر متوسط جامعه تشكيل دهند، كه پيامدهاي چشمگيري بر ميزان حجم مسافران و نحوه انتخاب آن‌ها براي جابه‌جايي خواهد داشت. پيش‌بيني مي شود كه اقتصادهاي نوظهور با رشد 5 درصدي سالانه بيشترين تاثير را در اين روند دارند، درحالي‌كه ميانگين رشد اقتصاد پيشرفته فقط 2 درصد است. 





تغييرات جمعيتي و اجتماعي- اقتصادي باعث ايجاد نظم جديد جهاني خواهد شد. ميزان بيشتر رشد اقتصادي در چين، جنوب و جنوب شرقي آسيا متمركز خواهد شد. اما اين فقط خواسته‌ي چين و هند نيست كه در چهار دهه‌ي آينده رشد جهاني را در اختيار داشته باشند. كشور‌هايي مانند نيجريه، پرو و فيليپين نيز نقش قابل توجهي را ايفا خواهند كرد. در سال 2050 جمعيت نيجريه به اندازه جمعيت آمريكا و جمعيت كشورهاي آفريقايي دوبرابر خواهد شد. پاكستان هم ششمين كشور پر‌جمعيت جهان خواهد بود. حتي اگر بعضي از اين كشور‌ها با درآمد سرانه نسبتاً فقير باقي بمانند، با توجه به رشد جمعيت مي‌توانند شاهد افزايش حجم اقتصادي خود باشند. برخلاف آن، در ژاپن تا 37 درصد و در روسيه تا 31 درصد با جمعيت شاغل قرارداد بسته مي‌شود. در اين خصوص، منطقه‌ي اروپايي نيز با مشكلات مشابه‌اي روبه‌رو است، بطوري‌كه اين رقم به 29 درصد در آلمان، 24 درصد در پرتقال، 23 درصد در ايتاليا و 11 درصد در اسپانيا كاهش مي‌يابد.





 

تغييرات آب و هوايي 



تاثير تغييرات آب‌و‌هوايي بسيار پيچيده و گسترده است، اما يك سري شواهد هميشگي حاكي از آن است كه تعداد و شدت رويدادهاي آب و هوايي در حال افزايش است. با رشد جمعيت ساكن در مجاورت اين رويدادها تغييرات آب‌و‌هوايي برروي افراد بيشتري تاثيرگذار است. 
تغييرات دما، طوفان‌هاي شديد و بالا آمدن سطح آب دريا ممكن است برروي طراحي، زيرساخت سيستم حمل‌و‌نقل، عملكرد و بقاء آن تاثير بسزايي داشته باشد. اين موضوع مي‌تواند خطر اختلال، آسيب و نقص سيستم حمل‌و‌نقل را افزايش دهد. 
همانند مسير‌هاي جاده‌اي، مسير ريلي- ساحلي و مترو به دليل افزايش سطح آب و بارندگي‌هاي طوفاني در معرض آب گرفتگي است. اين پديده درباره مسيرهاي زيرزميني و تونل‌ها، كه غالبا از سطح دريا پائين‌تر هستند، كاملا صدق مي‌كند. بدليل امواج طوفاني و بارش سنگين باران، افزايش سيلاب مي تواند راه‌آهن مسافری و همچنین فرآيند حمل‌ونقل را مختل کند. احتمال دارد كه خسارات ناشي از سيل منجر به  بازسازي خطوط ريلي و ساختار مترو شود يا افزايش پروژه هاي آينده شود. بنابراين زيرساخت‌ حمل‌و‌نقل بايد به صورتي منعطف ساخته شود.

 

 

 

به منظور محدود کردن افزايش میانگین دماي جهانی به دو درجه‌ي سانتيگراد تا سال2100، اتساع گازهاي  گلخانه‌اي در سراسر جهان بايد به میزان 50 درصد تا سال 2050 کاهش یابد. اين امر مستلزم انتشار كربن با قوانين منسجم‌تر و مكانيزمي با هزينه بيشتر نسبت به حال خواهد بود. با اولويت حمل‌و‌نقل سبز، ممكن است قوانين سختگيرانه‌تر در مورد انتشار گازهاي گلخانه‌اي بر طراحي و عملكرد سيتم حمل‌و‌نقل تاثير بگذارد. افزايش شهرنشيني، ترافيك جاده‌اي، توجه به محيط زيست و مصرف انرژي، حمل‌و‌نقل ريلي را گزينه‌اي برتر از حمل‌و‌نقل جاده‌اي در جابه‌جايي مسافران و كالاها قرار مي‌دهد. 

 

 

 

References

1. Future of rail 2050 in “ARUP”  at: https://www.arup.com/perspectives/publications/research/section/future-of-rail-2050