چرا بايد حمل و نقل عمومي توسعه يابد؟
  • جزییات خبر / بین المللی / تعداد بازدید: 160 print
  • 1397/10/4
  • چرا بايد حمل و نقل عمومي توسعه يابد؟

  • حمل و نقل زيربناي يك جامعه ي پيشرفته مي باشد. در عرض كمتر از يك صده ....

حمل و نقل زيربناي يك جامعه ي پيشرفته مي باشد. در عرض كمتر از يك صده، جمعيت روستايي به طور چشم گيري به سمت جمعيت شهرنشين كوچ كرده است.  در دهه گذشته، جمعيت شهري نسبت به روستايي در اكثريت قرار داشت. جمعيت زياد و متراكم در شهرهاي بزرگ. يك روند برگشت ناپذير. توسعه ي اقتصادي بر اساس نيروي كار متحرك و ماهر بنا شده است. در اين رابطه، حمل و نقل عمومي نقش برجسته اي در تسهيل دسترسي به مراكز آموزشي، بازار، خدمات بهداشتي و مراكز اقتصادي ايفا مي كند.


 حمل و نقل عمومي يك راه حل منطقي است كه بايستي جدي گرفته شود. توسعه ي اقتصادي با مفاهيمي مانند تراكم و آلودگي گره خورده است. واقعيت غيرقابل انكار اين است كه حمل و نقل باري و مسافري يكي از بزرگترين عوامل توليد گازهاي گلخانه اي مي باشد. تاثيرات مضر اين گازها بر آب و هوا از يك سو و محدوديت هاي توسعه ي خودرو محور از سوي ديگر توجهات  محيط زيست را به سمت حمل و نقل عمومي سوق داده است. واقعيت اين است كه نيازهاي زيرساختي هزينه بر و  منابع مالي  محدود مي باشند. تقاضا براي سرمايه گذاري در قسمت اشتغال، بهداشت،  آموزش و رفاه و غيره زياد مي باشد. در اين بين توجه به اختصاص منابع مالي براي گسترش حمل و نقل عمومي نيز لازم است. اين بخش مي تواند در زمينه ي توسعه ي محيط زيست شهري با تراكم و جمعيت قابل توجه شهرها و فعاليت هاي اقتصادي فراوان در آن ها يك راه حل منطقي محسوب گردد. اما در اين بين نقش حمل و نقل عمومي و اين راه حل منطقي چيست؟ حمل و نقل عمومي از يك  طرف باعث تردد آسان و روان مسافران مي گردد و از طرف ديگر از توسعه ي پايدار در محدوده ي محل زندگي ما پشتيباني مي كند. 


 همانند شريان ها كه خون حيات بخش را  به كل بدن مي رساند، شبكه ي حمل و نقل عمومي نيز مي تواند اين نقش حيات بخش را براي شهرها و ساكنان آن ها ايفا كند.اين شبكه ارزش فوق العاده اي براي شهر و ساكنان آن دارد. 


سرمايه گذاري در بخش حمل و نقل عمومي باعث افزايش بهداشت جامعه و محرك توسعه ي اقتصادي است.


 سرمايه گذاري در بخش حمل و نقل عمومي برگشت پذير و پرسود مي باشد. باعث افزايش توليد ناخالص داخلي مي شود. به هر اندازه كه شبكه ي حمل و نقل عمومي گسترش پيدا مي كند هزينه ي تردد شهري كاهش مي يابد. اين هزينه مي تواند به دو برابر نيز كاهش پيدا كند. ( به عنوان مثال، 12% توليد ناخالص داخلي در هوستون يا سيدني اما فقط 6% در توكيو يا هنگ كنگ). سرمايه گذاري در اين بخش قابل برگشت مي باشد. در سوئيس، هر يك يورو ارزش توليد شده در حمل و نقل عمومي با 3.6 يورو ارزش افزوده ي توليد شده  در اقتصاد نهايي سوئيس منجر مي شود. سرمايه گذاري در زيرساخت هاي حمل و نقل عمومي در مقايسه با همان مقدار سرمايه گذاري در بخش جاده اي و بزرگراه 20% اشتغال بيشتري توليد مي كند. متاسفانه اين قابليت بخش حمل و نقل عمومي ناشناخته مانده است. چنانكه مردم اغلب تصور مي كنند كه صنعت خودروسازي يك صنعت حياتي است كه اشتغال بالايي ايجاد مي كند ( به عنوان مثال  اين مورد در فرانسه اغلب 10% مي باشد). از اين روست كه در مواقع ركود اقتصادي، صنعت خودروسازي بيشترين كمك ها را دريافت مي كند. هر زمان كه ايجاب مي كند واكنش سريعي براي جلوگيري از بحران اقتصادي صورت بگيرد، همه ي  ملاحظات پايدار و دراز مدت به جايگاه دوم تنزل مي كند! با اين حال، حمل و نقل عمومي يك ابزار قوي در ترميم چنين بحران هايي مي باشد! مطالعات اخير نشان داده است كه در سال 2009 د بخش حمل و نقل عمومي 15 ميليون اشتغال در دنيا ايجاد كرده است. اين تعداد اشتغال با كل اشتغال هاي ايجاد شده در فرانسه يا ايتاليا برابري مي كند. در كشورهاي توسعه يافته با حمل و نقل شهري متراكم، به عنوان مثال، تعداد شغل هاي ايجاد شده در حمل و نقل عمومي بيشتر از اشتغال دربيمارستان هاست.بر خلاف بخش صنعتي، توسعه در بخش حمل و نقل عمومي نه تنها مضر نيست بلكه بهداشت جامعه و توسعه ي اقتصادي را منجر مي شود. اشتغال در بخش حمل و نقل عمومي تنها به راهبري قطار، تعمير و نگهداري و خدمات محدود نمي شود بلكه تامين كنندگان  ناوگان، پيمانكاران، سازندگان زيرساخت ها، مهندسين عمران، علايم، فناوري اطلاعات و غيره را نيز شامل مي شود. يك ميليارد يورو سرمايه گذاري در زيرساخت هاي ريلي به توليد 3000 شغل مستقيم منجر مي شود. در كشورهاي غربي بازاي هر شغل مستقيم، بين 2.6 و 4  شغل غيرمستقيم ايجاد مي شود. مثال آخر اينكه، يك سفر با حمل و نقل عمومي 10 بار ايمن تر از يك سفر با خودروي شخصي مي باشد. به غير از آسيب ديدگي و صدمات جدي، جلوي  بسياري از مرگ و ميرهاي ناشي از تصادفات نيز گرفته مي شود.
حمل و نقل عمومي آلودگي را كاهش داده و باعث نفس كشيدن زمين مي شود.


 مردم اغلب اذعان دارند كه حمل و نقل عمومي كمك مي كند تا مصرف سوخت هاي فسيلي كاهش يابد. بنابرين با هر  جا به جايي مسافر با حمل و نقل عمومي آلودگي هوا كاهش مي يابد و در واقع از محيط زيست محافظت مي شود.  حمل و نقل عمومي يك راه حال موثر در زمينه ي تراكم جمعيت مي باشد. برنامه ريزي شهري را تسهيل كرده و در حاليكه تاثيرات اكولوژي آن محدود مي باشد توسعه ي پايدار اقتصادي و اجتماعي را تقويت مي كند. مصرف انرژي در يك شهر فاقد سيستم حمل و نقل عمومي قوي 4 برابر بيشتر از يك شهر با ازدحام جمعيتي بالا اما با شبكه ي حمل و نقل عمومي پيشرفته مي باشد. يك شبكه ي قوي و موثر در مقايسه با استفاده از خودروي شخصي سالانه 500 ليتر سوخت را ذخيره سازي مي كند. با اين حساب اگر اين فرض را به كل جمعيت جهان بسط بدهيم كه شامل جمعيت 3.3 شهرنشين مي شود: 500 ليتر سوخت مساوي مي شود با 1468 كيلوگرم گاز co2 كه با احتساب اين جمعيت كل دنيا برابر با ذخيره سازي 4.8 ميليارد تن گاز co2 مي شود.


 حمل و نقل عمومي فضاي كافي براي اسكان دادن شهروندان ايجاد مي كند.


 موضوع فضاي زندگي به همان اندازه ي آلودگي اهميت دارد. در اين زمينه جايگزيني  خودروهاي برقي با خودروهاي بنزيني تفاوتي در اصل قضيه نمي كند. بلكه  فضاي زندگي بيشتر بدين معناست كه امكان حمل و نقل روان براي همه وجود داشته باشد، امكان دسترسي فضاهاي عمومي بزرگتر يراي شهروندان فراهم گردد ( از قبيل جاي پاركينگ زياد و خودروهاي پارك شده ي كمتر) 


 به طور ميانگين، يك خودرو در 95% عمر خود را بلااستفاده و در پاركينگ سپري مي كند. و موقع حركت نيز ميانگين 2 نفر را حمل مي كند كه سفر يكي از آنها زير 3 كيلومتر مي باشد!


 كاهش ازدحام تاثير بزرگ اقتصادي دارد. هزينه ي تراكم اغلب در حدود 2% توليد ناخالص داخلي تخمين زده مي شود. كه در نمونه اتحاديه اروپا سالانه به صدها ميليارد يورو مي رسد.


 يك سفر از خانه به محل كار با خودروي شخصي در مقايسه با همان سفر انجام شده با سيستم حمل و نقل عمومي 20 تا 90 برابر هزينه ي  بيشتري در مقياس بودجه هاي شهري و زيرساختي تحميل مي كند. به همين دليل، امروزه در شهرهاي پرجمعيت، سرمايه گذاري در بخش حمل و نقل عمومي بيشتر از بخش زيرساخت هاي جاده اي مي باشد.


 حمل و نقل عمومي  به همگان آزادي سفر مي دهد.


 اين مسئله شايد به نظر معمولي و كمرنگ باشد اما بسيار اهميت دارد.  حمل و نقل عمومي به شهروندان آزادي بيشتري مي دهد. با گذشت زمان و همراه با توسعه، دنيا نيز سرعت بيشتري مي گيرد. هميشه براي خوردن، كار پيدا كردن، آموزش و حتي فرار براي زنده ماندن به سفر نياز داريم.  امروزه اين امر در شهرهاي بزرگ مشهود است. 


 مسئولان تصميم ساز در اين شهرها وظيفه دارند امكاناتي فراهم كنند تا همه ي شهروندان بتوانند آزادانه مسافرت كنند. امروزه  مسافرت  با خودروهاي شخصي  براي محيط زيست شهري نامناسب و مضر مي باشد. مسافرت با خودروي شخصي  ( بسيار كند، يا نامناسب با دنياي پيشرفته، يا خيلي گران) براي همه ي افراد جامعه جوابگو نيست. سرمايه گذاري، ساخت و توسعه ي حمل و نقل عمومي مي تواند آزادي تردد ارتقا بدهد.  حمل و نقل عمومي قدرت و آزادي انتخاب را نيز براي شهروندان افزايش مي دهد. امري كه براي زندگي شهري  اهميت زيادي دارد.


 جامعه ي مصرفگراي كنوني، دنبال ايجاد  نيازهاي جديد و مصارف جديد مي باشد. شهروندان  از افزايش  قدرت انتخاب بين حالت هاي گوناگون لذت مي برند. آنها بازدهي حمل و نقل عمومي را نسبت به ديگر خدمات مقايسه مي كنند.  آنها انتظار دارند حمل و نقل عمومي سريع، راحت، ايمن، قابل اعتماد، تميز و مقرون به صرفه باشد.