سوالات متداول

چرا با دستفروشان مترو به صورت جدی برخورد نمی شود؟

متأسفانه متکدیان و  دستفروشان به بهانه استفاده از مترو، پس از ورود به قطارها به دور از نگاه مأموران اقدام به تکدی گری و فروش اجناس خود می نمایند که در صورت مشاهده پرسنل با این افراد برخورد قانونی شده و در اختیار پلیس مترو، مستقر در ایستگاه ها قرار خواهن گرفت. لازم به یاد آوری است که روزانه بیش از 150 نفر از این افراد توسط پرسنل این شرکت به بیرون از ایستگاه ها هدایت می شوند. به نظر می رسد بهترین راه برای مقابله با این افراد کمک نکردن و عدم خرید اجناس از ایشان از سوی مسافران مترو می باشد.

چرا یک واگن برای بیماران قلبی،سالمندان و یا افراد خاص در مترو طراحی نشده است؟

اختصاص واگن به گروه های مختلف جامعه خصوصا"در سامانه های بسیار شلوغ مثل مترو امکان پذیر نیست، به دلیل اینکه اگر قرار باشد برای هر کدام از اقشار خاص واگنی اختصاص یابد، دیگر جایی برای عموم مردم نمی ماند. ضمن این که فرهنگ والای مسافران مترو حکم می کند که در صورت مشاهده افراد سالمند و ناتوان، جوانان جای خود را به ایشان بدهند.

چرا واگن های ویژه بانوان را افزایش نمی دهید ؟

در حال حاضر با عنایت به تجربه چندین ساله و بر اساس آمارهای به دست آمده، مشخص گردیده که اختصاص 2 واگن اول و آخر به بانوان کفایت می کند. هم اکنون حدود 90% از مسافران خانم بدون هیچ گونه اجبار و به صورت داوطلبانه از این واگن ها استفاده می کنند. به این ترتیب ایشان می توانند در صورت تمایل از واگن های اختصاصی خود که ورود آقایان به آن ها ممنوع است استفاده نموده و  یا به هر دلیلی از جمله همراهی با محارم خود، به واگن های دیگر نیز سوار شوند.

چرا جداسازی واگن خانم ها و آقایان در مترو اجرا نمی شود ؟

متروی تهران بخشی از شهر تهران و جامعه امروز ایران است و آن چه در ایستگاه ها و قطارهای مترو می گذرد، جدا از جامعه ایران و شهر تهران نیست. اکثریت مسافران متروی تهران همان مردم متدین، شریف و  شهید پرور تهران هستند که رشد، بالندگی و  ایثارگری آنان در صحنه های مختلف انقلاب اسلامی به اثبات رسیده است.  جداسازی کامل بانوان از آقایان در مترو به صورت اجباری نیاز به استقرار یک مامور در مقابل در هر واگن  دارد که چنین امری مقدور نیست.  ضمن این که در تاثیر روش های اجباری برای فرهنگ سازی تردید جدی وجود دارد. البته معدود ناهنجاری های فرهنگی در جامعه دیده می شود که انشاء ا... با فعالیت های فرهنگی نهادهای فرهنگی کاهش خواهد یافت.

چرا در ایستگاه های مبدا، به محض حرکت یک قطار، قطار بعدی وارد ایستگاه نمی شود؟

برای جلوگیری از ازدحام در ایستگاه های ابتدایی در خطوط 1 و 2، راهبران به محض رسیدن به سکوی اعزام اقدام به باز نمودن درها می نمایند. در خط 5 نیز راهبران پس از انجام عملیات شانت و Master/Slave نمودن قطار و اطمینان از صحت عملکرد تجهیزات قطار و استقرار در سکوی اعزام، اقدام به باز کردن درها می نمایند. چنانچه راهبران قبل از Master/Slave نمودن قطار اقدام به مسافرگیری نمایند، واگن ها به دلیل تغییر وضعیت لکوموتیوها دچار تاریکی شده و این امر موجب بروز هرج و مرج و احتمال آسیب دیدگی مسافران و سایر موارد غیر عادی خواهد شد.

نحوه حرکت قطارها در خطوط مترو چگونه است؟

برای حرکت قطارهای مترو دو راه رفت و  برگشت در نظر گرفته شده است. خطوط رفت و برگشت به عنوان خطوط عادی مسیر حرکت قطار هستند که گاه با توجه به شرایط و  با صلاحدید مرکز کنترل و شرایط ایمن، قطارها مجبور به حرکت در خطوط مخالف هم می گردند. جهت ورود قطارها به خطوط حرکتی درست در مبادی هر خط ، خطوط ارتباط دهنده ای بین کریدورهای رفت و  برگشت طراحی شده که اصطلاح فنی آن "سوزن" می باشد. "سوزن" ها با به کارگیری تجهیزات الکترومکانیکی به نام "ماشین سوزن " کار جابجایی قطارها را از یک خط به خط دیگر را انجام می دهند. در طول مسیر یک خط و در فواصل مشخص نیز از این خطوط ارتباطی استفاده شده است. قطارها براساس جداول زمانی پیش فرض و فواصل حرکتی (فاصله گذر) تعیین شده برای آن ها از مبادی حرکت می کنند. زمان سیر بین دو ایستگاه و توقف در هر ایستگاه با روش های مهندسی اندازه گیری و تعیین شده است،  که رعایت آن با توجه به ابزارهای موجود در شرایط عادی برعهده راهبر قطار با نظارت مرکز کنترل و فرمان می باشد. در حال حاضر حداکثر زمان سیر بین دو  ایستگاه در خطوط درون شهری 3 دقیقه و متوسط زمان توقف در هر ایستگاه 25 ثانیه است. بروز هرگونه اختلال، انحراف از برنامه زمانبندی و یا  توقف به دلایل فنی و  مسافری در طول مسیر برای یک قطار، به صورت خودکار موجب انتقال توقف، تأخیر و انحراف از برنامه حرکتی و  توقف های ناخواسته در سایر قطارها می گردد. به عنوان مثال اگر قطاری به هر دلیل 10 دقیقه توقف خارج از برنامه داشته باشد در فواصل حرکتی 4 دقیقه، تأخیری معادل با  2،4و 6 دقیقه در برنامه حرکتی سه قطار پشت سر خود ایجاد خواهد کرد و  موجب لغو حداقل یک برنامه حرکتی در مقصد خواهد شد.

چرا بعضی از قطارهای مترو در هنگام حرکت دچار نقص فنی می شوند؟

باید در نظر داشت که بروز نقص فنی برای سیستم های برقی و مکانیکی اجتناب ناپذیر است.  مهم این است که این مشکلات در شرکت بهره برداری در کمترین زمان ممکن برطرف می گردد. ضمناً باید توجه داشت که تعداد این خرابی ها بسیار اندک باشد.

مشکلاتی که برای قطارها  بوجود می آیند دو دسته است:

1-  مشکلاتی که  امکان رفع آن در محل وجود دارد. در این  سری از مشکلات، مسافران محترم می توانند با همکاری با راهبر قطار  در سرعت بخشیدن به رفع  مشکل کمک  بسزایی نمایند. برای رفع  برخی از معایب،  لازم است که راهبر در واگن مربوطه  حاضر شده و اقدامات رفع عیب را از همان واگنی که معیوب است  انجام دهد. اجازه دادن به راهبر برای حاضر شدن بر سر جعبه سوییچ ها و یا در معیوب، سرعت رفع عیب قطار  را بسیار بالا می برد. بعضا بدلیل ازدحام مسافر، ورود راهبر به واگن  معیوب با مشکلات زیادی روبرو می شود. همین مسئله زمان رفع عیب را افزایش داده و باعث مشکلات ازدحام  در ایستگاه های بعد، تاخیر در اعزام قطار معیوب و توقف بیش از حد معمول قطارهای پشت سر  و حتی بعضا منجر به لغو حرکت های اعزامی از مبدا نیز می شود. بهتر است با اجازه دادن به راهبر برای رفع عیب، خدمتگزاران خود را در سرویس دهی منظم  یاری نمایید.

2 -  مشکلاتی که  امکان حرکت را از قطار می گیرد

 در این مواقع نیز مشکلات دو گونه اند: یا قطارها اصلا امکان حرکت نداشته و  یا امکان حرکت با مسافر وجود ندارد. در هر دو حالت ابتدا با یستی  سریعا مسافران قطار را ترک نمایند. قطاری که امکان مسافرگیری ندارد بدون توقف تا یکی از مبادی خطوط حرکت کرده و از آنجا به تعمیرگاه منتقل می شود.

در حالتی که قطار اصلا امکان حرکت ندارد علاوه بر  قطار معیوب  که بایستی تخلیه مسافر گردد قطار پشت سر آن نیز باید تخلیه مسافر شده و  به قطار معیوب اصطلاحا کوپل شده تا با توان حرکت قطار سالم، قطار معیوب به یکی از مبادی خطوط اعزام  و تعمیرگاه منتقل شود.

 در این زمان خواهشمندیم با راهبر قطار و  ماموران ایستگاه، نهایت همکاری را در تخلیه قطار داشته باشید. پیاده شدن اجباری مسافران سبب ازدحام در همان ایستگاه می گردد که با همکاری شما  و تقسیم مسافران در چند قطار بعدی، زمان تاخیر ایجاد شده کاهش خواهد یافت و در کوتاهترین زمان ممکن حرکت قطارها به حالت عادی باز خواهد گشت.


علت ترمزهای شدید قطارها چیست؟

عواملی که موجب اعمال ترمزهای با دیمانسیون بالا یا به اصطلاح شدید می گردد می تواند ناشی از سه عامل عمده باشد:

1 ـ  عملکرد سیستم های فنی و حفاظتی قطار 

2 ـ  راهبری قطار    

3 ـ  وقوع حوادث مسافری

1 -  از آنجایی که تمامی عملکرد قطار و سیستم های حیاتی آن از جمله ترمز و یا درها ، تحت نظارت و کنترل سیستم "حفاظتی حرکت قطار" یا ATP می باشد، بروز هرگونه اختلال و یا عملکرد غیر ایمن این تجهیزات موجب ارسال کدهای ویژه در دو سطح غیرحیاتی و حیاتی به سیستم کنترلی یاد شده می شود، که در کدهای حیاتی بر حسب درجه اهمیت، سیستم حفاظتی اقدام به اعمال ترمز و توقف قطار می نماید. (بدون دخالت راهبر) سرعت قطار در زمان اعمال این فرامین ترمزی می تواند عامل موثری در میزان شدت ترمزگیری باشد.(تقریبا" 70 درصد موارد وقوع)

2 ـ  راهبری قطار: مهارت و تسلط راهبران بر ابزارهای موجود بر روی کنسول فرامین قطار متفاوت می باشد. همانطور که رانندگان خودرو حسب تجربه، شرایط رانندگی و  بسیاری از مولفه های موجود، دارای مهارت های متفاوت می باشند، راهبران قطار نیز در به کارگیری ابزارها و فرامین موجود در کنسول راهبری قطار و  اطلاعاتی که از طریق سیستم های رایانه ای و الکترو حفاظتی در اختیار آنان قرار می گیرد، دارای تحلیل ها و مهارت های عکس العملی متفاوت می باشند. لذا در برخی مواقع انتخاب زمان و میزان ترمز اعمالی موجب افزایش غیرمعمول دیمانسیون حرکتی مسافران در درون سالن های مسافری می گردد. (تقریبا" 25 درصد موارد وقوع)

3 ـ  به منظور جلوگیری از سوانح مسافری و برخورد قطار با مسافران یا متجاوزان به حریم ریلی، و  یا سایر شرایط غیرعادی در زمان حرکت قطارها، نوعی ترمز بسیار قوی در سیستم حفاظتی قطارها تعبیه شده که به اصطلاح "ترمز اضطراری" گفته می شود. در شرایط غیرعادی و اضطراری همچون اقدام به خودکشی و  یا پریدن و  ورود مسافران به حریم ریلی جهت توقف فوری قطار از این سیستم ترمزی استفاده می شود که شدت اعمال آن نیز  وابسته به سرعت قطار  و به تبع آن میزان احساس آن توسط مسافران متفاوت و گاه با شدت جابجایی در محل ایستایی خواهد بود. (تقریبا" 5 درصد موارد وقوع)


چرا گاهی از اوقات قطارها در بعضی از ایستگاه ها توقف نمی کنند ؟

عدم توقف قطارها در برخی از ایستگاه ها به سه دلیل عمده می باشد:

1ـ  شرایط ترافیکی شامل قطار و مسافر

2 ـ شرایط فنی قطار

3ـ  شرایط ایمنی و امنیتی ایستگاه یا مسیر

بر اساس صلاح دید مرکز کنترل و فرمان و با توجه به تأخیرها و انحراف از برنامه اصلی،  به منظور ایجاد تعادل و رعایت فواصل ایمن،  دستور عدم توقف در یک یا چند ایستگاه به راهبر قطار داده می شود که این مورد از طریق راهبر قطار به اطلاع مسافران رسانده می شود. همچنین در شرایط ازدحام شدید مسافری در یک ایستگاه خاص به منظور ایجاد ظرفیت امکان تخلیه بیشتر در آن ایستگاه، مرکز کنترل و فرمان اقدام به ایزوله موقت یک یا چند ایستگاه با ضریب جذب مسافر کمتر از ایستگاه هدف می نماید.

یا قطار از لحاظ فنی امکان توقف در همه ی ایستگاه ها را نداشته و باید سریعاً به تعمیرگاه منتقل شود. در این شرایط به منظور رفاه حال مسافران، تخلیه کامل قطارانجام  نشده و قطار معیوب فقط در ایستگاه های اصلی و  مادر توقف می نماید.


چرا قطارهای مترو سیستم خنک کننده ندارند؟

تمام قطارهای مترو به کولر مجهز هستندکه دمای آن با 2  درجه کمتر یا بیشتر بر روی 22 درجه سانتی گراد تنظیم شده است که به حالت خودکار به هنگام گرمای بیش از حد و سرمای بیش از حد دمای داخل واگن را در حالت تعادل حفظ می کند.

اما مسافران مترو نسبت به دمای درون واگن ها عکس العمل یکسانی ندارند و  ممکن است در شرایطی که عده ای احساس گرما می کنند، گروهی دیگر سردشان باشد و  یا در ساعت هایی که تردد مسافران با مترو بیشتر است به دلیل ازدحام  زیاد و  دم و  بازدم و  پیرو آن افزایش رطوبت داخل واگن ها، هوا به خوبی جا به جا نمی شود و تهویه درست عمل نمی کند، همین امر موجب می شود برخی از مسافران گرامی تصور کنند سیستم خنک کننده قطار خاموش است و  یا کار نمی کند.

 تمامی قطارها برای انجام بازدید فنی توسط کارشناسان مربوطه از جمله سیستم تهویه،بعد از پایان فعالیت خدمات رسانی به مسافران به پایانه ها انتقال داده می شود و در صورت داشتن نقص فنی نسبت به رفع آن اقدام می گردد.

یاد آوری این نکته لازم است که بروز نقص فنی برای هر وسیله ای و در هر جایی اجتناب ناپذیر است، مهم این است که مشکلات فنی در متروی تهران با تلاش بی وقفه پرسنل شرکت و  در سریع ترین زمان ممکن برطرف می گردد.


-->